Είπαμε είναι η ζεστασιά που στο τέλος αποζημιώνει τα πάντα…

June 12, 2018
Comments Off on Είπαμε είναι η ζεστασιά που στο τέλος αποζημιώνει τα πάντα…

Βάζω τις τελευταίες φωτογραφίες στα φακελάκια τους και χαμογελάω. Παράλληλα μια σκέψη με κάνει να χαμογελάσω πιο πλατιά. Θυμήθηκα τότε που περίμενα με προσμονή το εκτυπωμένο πολύχρωμο χαρτί με τις φιγούρες των φίλων και τα σχήματα της φύσης.

 

Τώρα αριστερό κλικ, κλικ, κλικ στο ποντίκι και όλα εξελίσσονται στην οθόνη του υπολογιστή σαν ταινία στον κινηματογράφο.

 

Και είναι πράγματι σπουδαίο και μάλλον με παραξενεύει πώς πάντα τις στιγμές  που εγκλωβίζουν τα κλικς δεν τις εγκλωβίζει ο νους. Και το αντίθετο. Σαν να συμπληρώνει το ένα το άλλο.

 

Όπως συμπληρώνουν οι άνθρωποι ο ένας τον άλλον. Και μου ‘ρχονται πάλι σαν σίφουνας τα λόγια του αείμνηστου Τζανέτου Αντύπα που έλεγε ότι «…στην κοσμική μοναξιά μας πρέπει να είμαστε πολύ κοντά ο ένας στον άλλον. Κι αν καμιά φορά η επαφή αυτή μας πληγώνει η ζεστασιά της στο τέλος μας αποζημιώνει»

 

Τώρα τακτοποιώντας και την τελευταία είμαι 100% σίγουρη ότι οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι για να ανταμώνουμε και να αποζημιώνουμε την ανθρώπινη φύση μας που θέλει, έχει ανάγκη, αποζητά τη ζεστασιά.

 

Σαν αυτή που ζήσαμε η παρέα της Αστυπάλαιας, οι 9 δημιουργοί – συγγραφείς – επιστήμονες:  η Κατερίνα Αλεξιάδη, η Λήδα Βαρβαρούση, ο Βαγγέλης Μακρής από το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς», ο  Νικόλαος Φίλιππας, Καθηγητής Χρηματοοικονομικής Πανεπιστημίου Πειραιώς και ιδρυτής του Ινστιτούτου Χρηματοοικονομικού Αλφαβητισμού, η Μαργαρίτα Κοτσίνη, ο Θοδωρής Παπαϊωάννου,ο Κώστας Στοφόρος, η καλλιτεχνική – δημιουργική ομάδα La PetiteMarguerite (Βάσια Τσώτσου, Καριοφύλλης Γκροζούδης),η μεταφράστια του βιβλίου μου «Αστυπάλαια με λένε»και ιδιοκτήτρια του Κέντρου Ξένων Γλωσσών Perugia, Τίνα Ζωγοπούλου ,αλληλεπιδρώντας μεταξύ μας, με τα παιδιά, με τους γονείς, με τους επισκέπτες του νησιού, με όλους όσοι συνέβαλαν στο μεγάλο αυτό πάρτι των συναισθημάτων–τον Δήμαρχο Αστυπάλαιας, Πανορμίτη Κονταράτο, τον Διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Νίκο Περδίκη, τις δασκάλες, τους καταστηματάρχες, τους κατοίκους του νησιού,τα 25 μέλη του πληρώματος του ΠΑΘ 050 σκάφους του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, που μετέφερε τα 6 παιδιά της μικρής Ανάφης με τους γονείς τους, τη μία δασκάλα τους και μία καθηγήτρια.

 

Τόνισα τα μικρά ονόματα, γιατί αυτά πάντα είχαν ιδιαίτερη αξία στη ζωή μου, άνευ τίτλων, θέσεων και λοιπών αξιωμάτων. Είναι αυτά που δημιουργούν τη δύναμη και τη δυναμική όταν ενώνονται, συμπορεύονται, συμπράττουν.

 

Το Φεστιβάλ Παιδικού Βιβλίου στην Αστυπάλαια δεν αποτέλεσε για μένα απλά ένα τετραήμερο δράσεων, αλλά μια έκρηξη αλληλεπιδράσεων.

 

Ένα μεγάλο από καρδιάς ευχαριστώ για τις στιγμές που μοιραστήκαμε.

 

Είπαμε είναι η ζεστασιά που στο τέλος αποζημιώνει τα πάντα…

 

 

 

 

 

 

.